بیست و چهار بهار از زندگی ام می گزرد که به رسم عادت بشری نیمی از آن را در خواب بوده ام
آری نغمه ی مصلوب کودکی دوازده ساله است. کودکی با کنجکاوی های کودکانه و ...

نغمه ی مصلوبم من سخنم لالای خواب کودکان نیست ... " نغمه ام من " نغمه ام بیداریست ...
بانگیست مصلوب در حرم سرد زمان ...نغمه ایست خون آلود از هزار تازیانه ی انسان ...
گفتم انسان؟
آری انسان...