_{من در حالی که بغلی شراب دستم بود، هراسان از روی چهارپایه پایین}

_{جستم - نمی دانم چرا می لرزیدم - یک نوع لرزه پر از وحشت و کیف بود، مثل}

_{اینکه از خواب گوارا و ترسناکی پریده باشم - بغلی شراب را زمین گذاشتم}

_{و سرم را میان دو دستم گرفتم - چند دقیقه طول کشید؟  نمی دانم-}

_{همینکه بخودم آمدم  بغلی شراب را برداشتم، وارد اطاق شدم ، دیدم عمویم}

_{رفته و لای در اطاق را مثل دهن مرده باز گذاشته بود - اما زنگ خندهء خشک}

_{پیرمرد هنوز توی گوشم صدا می کرد.}

_{هوا تاریک می شد، چراغ دود می زد، ولی لرزهء مکیف و ترسناکی که در}

_{خودم حس کرده بودم هنوز اثرش باقی بود - زندگی من از این لحظه تغییر}

_{کرد - بیک نگاه کافی بود، برای اینکه آن فرشتهء آسمانی ،آن دختر اثيری،}

_{تا آنجایی که فهم بشر از ادراک آن عاجز است تاثیر خودش را در من می گذارد.}

_{در اين وقت از خود بی خود شده بودم؛ مثل اینکه من اسم او را قبلا}

_{می دانسته ام.شرارهء چشمهایش، رنگش، بویش، حرکاتش همه بنظر من آشنا}

_{می آمد، مثل اینکه روان من در زندگی پیشین در عالم مثال با روان او}

_{همجوار بوده از یک اصل و یک ماده بوده و بایستی که به هم ملحق شده باشیم.}

_{می بایستی در این زندگی نزدیک او بوده باشم.هرگز نمی خواستم او را لمس}

_{بکنم، فقط اشعهء نامریی که از تن ما خارج و به هم آمیخته می شد کافی بود.}

_{این پیش آمد وحشت انگیز که باولین نگاه بنظر من آشنا آمد، آیا همیشه دو نفر}

_{عاشق همین احساس را نمی کنند که سابقا یکدیگر را دیده بودند، که رابطهء}

_{مرموزی میان آنها وجود داشته است؟ در این دنیای پست یا عشق او را}

_{می خواستم و یا عشق هیچکس را - آیا ممکن بود کس دیگری در من تاثیر}

_{بکند؟ ولی خندهء خشک و زنندهء پیرمرد- این خندهء مشئوم رابطهء میان ما را}

_{از هم پاره کرد.}

_{تمام شب را باین فکر بودم. چندين بار خواستم بروم از روزنهء ديوار}

_{نگاه بکنم ولی از صدای خندهء پیرمرد ترسیدم، روز بعد را بهمین فکر}

_{بودم. آیا می توانستم از دیدارش بکلی چشم بپوشم؟ فردای آنروز بالاخره}

_{با هزار ترس و لرز تصمیم گرفتم بغلی شراب را دوباره سر جایش بگذارم}

_{ولی همین که پردهء جلو پستو را کنار زدم و نگاه کردم دیوار سیاه تاریک،}

_{مانند همان تاریکی که سرتاسر زندگی مرا فرا گرفته بود - اصلا}

_{هیچ منفذ و روزنه ای به خارج دیده نمی شد- روزنه چهارگوشهء دیوار}

_{بکلی مسدود و از جنس آن شده بود، مثل اینکه از ابتدا وجود نداشته}

_{است- چهارپایه را پیش کشیدم ولی هرچه دیوانه وار روی بدنهء دیوار مشت}

_{میزدم و گوش میدادم یا جلوی چراغ نگاه می کردم کمترین نشانه ای از روزنهء}

_{ديوار دیده نمی شد و به دیوار کلفت و قطور ضربه های من کارگر نبود - یکپارچه}

_{سرب شده بود.}

_{آیا میتوانستم بکلی صرف نظر کنم؟ اما دست خودم نبود، از این ببعد}

_{مانند روحی که در شکنجه باشد، هر چه انتظار کشیدم - هر چه کشیک کشیدم،}

_{هر چه جستجو کردم فایده ای نداشت.- تمام اطراف خانه مان را زیر پا کردم،}

_{نه یک روز، نه دو روز؛ بلکه دو ماه و چهار روز مانند اشخاص خونی که}

_{به محل جنایت خود برمی گردند،هر روز طرف غروب مثل مرغ}

_{سرکنده دور خانه مان می گشتم، بطوریکه همهء سنگها و همهء ريگهای}

_{اطراف آن را می شناختم. اما هیچ اثری از درخت سرو، از جوی آب و}

_{از کسانی که آنجا دیده بودم پيدا نکردم - آنقدر شبها جلو مهتاب زانو}

_{بزمین زدم، از درختها، از سنگها، از ماه که شاید او به ما نگاه کرده باشد،}

_{استغاثه و تضرع کرده ام و همهء موجودات را به کمک طلبیده ام ولی کمترین}

_{اثری از او ندیدم - اصلا فهمیدم که همهء این کارها بیهوده است، زیرا او}

_{نمی توانست با چیزهای این دنیا رابطه و وابستگی داشته باشد -مثلا آبی}

_{که او گیسوانش را با آن شستشو می داده بایستی از یک چشمهء منحصربفرد}

_{ناشناس و یا غاری سحرآمیز بوده باشد. لباس او از تاروپود ابریشم و پنبهء}

_{معمولی نبوده و دستهای  مادی ، دستهای آدمی آن را ندوخته بود - او یک}

_{وجود برگزیده بود- فهمیدم که آن گلهای نیلوفر گل معمولی نبوده،}

_{مطمئن شدم اگر آب معمولی برویش می زد صورتش می پلاسید و اگر با}

_{انگشتان بلند و ظریفش گل نیلوفر معمولی را می چید انگشتش مثل ورق}

_{گل پژمرده می شد.}

_{همهء اینها را فهمیدم ،این دختر ، نه این فرشته، برای من سرچشمهء تعجب}

_{و الهام ناگفتنی بود. وجودش لطف و دست نزدنی بود. او بود که حس}

_{پرستش را در من تولید کرد. من مطمئنم که نگاه یک نفر بیگانه ، یکنفر آدم}

_{معمولی او را کنفت و پژمرده می کرد.}

_{از وقتی او را گم کردم ، از زمانیکه یک دیوار سنگین ،  یک سد نمناک}

_{بدون روزنه بسنگینی سرب جلو من و او کشیده شد، حس کردم که زندگیم}

_{برای همیشه بیهوده و گم شده است. اگر چه نوازش نگاه و کیف عمیقی}

_{که  از دیدنش برده بودم یکطرفه بود و جوابی برایم نداشت؛ زیرا او مرا}

_{ندیده بود، ولی من احتیاج باین چشمها داشتم و فقط یک نگاه او کافی بود}

_{که همهء مشکلات فلسفی و معماهای الهی را برایم حل کند - بیک نگاه او}

_{دیگر رمز و اسراری برایم وجود نداشت.}

_{از این ببعد بمقدار مشروب و تریاک خودم افزودم، اما افسوس بجای}

_{اینکه این داروهای ناامیدی فکر مرا فلج و کرخت بکند ، بجای اینکه}

_{فراموش بکنم، روزبروز ، ساعت بساعت ، دقیقه بدقیقه فکر او ، اندام او ،}

_{صورت او خیلی سخت تر از پیش جلوم مجسم می شد.}

_{چگونه می توانستم فراموش بکنم؟ چشمهایم که باز بود و یا رویهم}

_{می گذاشتم در خواب و در بیداری او جلو من بود. از میان روزنهء پستوی}

_{اطاقم، مثل شبی که فکر و منطق مردم را فرا گرفته، از میان سوراخ}

_{چهارگوشه که به بیرون باز می شد دایم جلو چشمم بود.}

_{آسايش بمن حرام شده بود، چطور می توانستم آسايش داشته باشم؟}

_{هر روز تنگ غروب عادت کرده بودم که به گردش بروم، نمی دانم چرا}

_{می خواستم و اصرار داشتم که جوی آب، درخت سرو، و بتهء گل نيلوفر}

_{را پیدا کنم - همان طوری که بتریاک عادت کرده بودم ، همانطور باین گردش}

_{عادت داشتم ، مثل این که نیرویی مرا به این کار وادار می کرد.  در تمام راه}

_{همه اش بفکر او بودم ، بیاد اولین دیداری که از او کرده بودم و می خواستم}

_{محلی که روز سیزده بدر او را آنجا دیده بودم پیدا کنم.- اگر آنجا را}

_{پیدا می کردم ، اگر می توانستم زیر آن درخت سرو بنشینم حتما در زندگی}

_{من آرامشی تولید می شد - ولی افسوس بجز خاشاک و شن داغ و استخوان}

_{دندهء اسب و سگی که روی خاکروبه ها بو می کشید چیز دیگری نبود- آیا}

_{من حقیقتا با او ملاقات کرده بودم؟-هرگز ، فقط او را دزدکی و پنهانی}

_{از یک سوراخ ، از یک روزنهء بدبخت پستوی اطاقم دیدم - مثل سگ}

_{گرسنه ای که روی خاکروبه ها بو می کشد و جستجو می کند ، اما همین که از}

_{دور زنبیل می آورند از ترس میرود پنهان می شود ، بعد برمی گردد که}

_{تکه های لذيذ خودش را در خاکروبهء تازه جستجو بکند. منهم همان حال را}

_{داشتم ، ولی این روزنه مسدود شده بود - برای من او یک دسته گل تر و}

_{تازه بود که روی خاکروبه انداخته باشند.}

_{شب آخری که مثل هر شب بگردش رفتم ، هوا گرفته و بارانی بود و مه}

_{غلیظی در اطراف پیچیده بود - در هوای بارانی که از زنندگی  رنگ ها و}

_{بی حیایی خطوط اشیا میکاهد ، من یکنوع آزادی و راحتی حس می کردم و}

_{مثل این بود که باران افکار تاریک مرا می شست - در این شب آنچه که}

_{نباید بشود شد - من بی اراده پرسه می زدم ولی در این ساعت های تنهایی،}

_{در این دقیقه ها که درست مدت آن یادم نیست خیلی سخت تر از همیشه}

_{صورت هول و محو او مثل این که از پشت ابر و دود ظاهر شده باشد صورت}

_{بی حرکت و بی حالتش مثل نقاشی های روی جلد قلمدان جلو چشمم ظاهر}

_بود.

_{وقتی که برگشتم گمان می کنم خیلی از شب گذشته بود و مه انبوهی}

_{در هوا متراکم بود، بطوری که درست جلو پایم را نمی ديدم. ولی از}

_{روی عادت ، از روی حس مخصوصی که در من بیدار شده بود جلو در خانه ام که}

_{رسیدم دیدم یک هیکل سیاهپوش ، هیکل زنی روی سکوی در خانه ام نشسته.}

_{کبریت زدم که جای کلید را پیدا کنم  ولی نمی دانم چرا بی اراده چشمم}

_{بطرف هیکل سیاهپوش متوجه شد و دو چشم مورب ، دو چشم درشت سیاه}

_{که میان صورت مهتابی لاغری بود ، همان چشم هایی را که بصورت انسان}

_{خیره میشد بی آنکه نگاه بکند شناختم، اگر او را سابق بر این ندیده بودم،}

_{می شناختم-نه، گول نخورده بودم .این هیکل سیاهپوش او بود - من}

_{مثل وقتی که آدم خواب می بیند ، خودش می داند که خواب است و می خواهد}

_{بیدار بشود اما نمی تواند. مات و منگ ایستادم ، سر جای خودم خشک شدم-}

_{کبریت تا ته سوخت و انگشتهایم را سوزانید، آنوقت یک مرتبه بخودم}

_{آمدم، کلید را در قفل پیچاندم ، در باز شد، خودم را کنار کشیدم -او مثل}

_{کسیکه راه رابشناسد از روی سکو بلند شد ، از دالان تاریک گذشت .در}

_{اطاقم را باز کرد و منهم پشت سر او وارد اطاقم شدم. دستپاچه چراغ را}

_{روشن کردم، دیدم او رفته روی تختخواب من دراز کشیده. صورتش در}

_{سایه واقع شده بود. نمی دانستم که او مرا می بیند یا نه، صدایم را می توانست}

_{بشنود یا نه ، ظاهرا نه حالت ترس داشت و نه میل مقاومت. مثل این بود}

_{که بدون اراده آمده بود.-}

_{آیا ناخوش بود، راهش را گم کرده بود؟ او بدون اراده مانند یکنفر}

_{خوابگرد آمده بود - در این لحظه هیچ موجودی حالاتی را که طی کردم}

_{نمی تواند تصور کند - یکجور درد گوارا و ناگفتنی حس کردم - نه، گول}

_{نخورده بودم. این همان زن ، همان دختر بود که بدون تعجب ، بدون یک}

_{کلمه حرف وارد اطاق من شده بود؛ همیشه پیش خودم تصور می کردم که}

_{اولین برخورد ما همین طور خواهد بود.این حالت برایم حکم یک خواب}

_{ژرف بی پایان را داشت چون باید بخواب خیلی عمیق رفت تا بشود چنین}

_{خوابی را دید و این سکوت برایم حکم یک زندگی جاودانی را داشت،}

_{چون در حالت ازل و ابد نمی شود حرف زد.}

_{برای من او در عین حال یک زن بود و یک چیز ماوراء بشری با خودش}

_{داشت. صورتش یک فراموشی گیج کنندهء همهء صورتهای آدم های دیگر را}

_{برایم میآورد - بطوریکه از تماشای او لرزه به اندامم افتاد و زانوهایم}

_{سست شد- در این لحظه تمام سرگذشت دردناک زندگی خودم را پشت}

_{چشم های درشت ، چشمهای بی اندازه درشت او دیدم، چشم های تر و براق ،}

_{مثل گوی الماس سیاهی که در اشک انداخته باشند-در چشم هایش- در}

_{چشمهای سیاهش شب ابدی و تاریکی متراکمی را که جستجو می کردم پیدا}

_{کردم و در سیاهی مهیب افسونگر آن غوطه ور شدم ، مثل این بود که}

_{قوه ای را از درون وجودم بیرون می کشند، زمین زیر پایم میلرزید و اگر}

_{زمین خورده بودم یک کیف ناگفتنی کرده بودم.}

_{قلبم ایستاد ، جلو نفس خودم را گرفتم ، میترسیدم که نفس بکشم و او}

_{مانند ابر یا دود ناپدید بشود، سکوت او حکم معجز را  داشت ، مثل این}

_{بود که یک دیوار بلورین میان ما کشیده بودند، از این دم، از این ساعت}

_{و یا ابدیت خفه می شدم - چشمهای خستهء او مثل  اینکه یک چیز غیرطبیعی}

_{که همه کس نمی تواند ببیند ، مثل اینکه مرگ را دیده باشد ، آهسته بهم}

_{رفت، پلکهای چشمش بسته شد و من مانند غریقی که بعد از تقلا و جان}

_{کندن روی آب می آید از شدت حرارت تب بخودم لرزیدم و با سر آستین}

_{عرق روی پیشانیم را پاک کردم.}

_{صورت او همان حالت آرام و بی حرکت را داشت ولی مثل این بود}

_{که تکیده تر و لاغرتر شده بود. همین طور دراز کشیده بود ناخن انگشت}

_{سبابهء دست چپش را می جوید- رنگ صورتش مهتابی و از پشت رخت سیاه}

_{نازکی که چسب تنش بود خط ساق پا ، بازو و دو طرف سینه و تمام تنش}

_{پیدا بود.}

_{برای این که او را بهتر ببینم من خم شدم، چون چشمهایش بسته شده}

_{بود . اما هرچه بصورتش نگاه کردم مثل این بود که او از من بکلی دور}

_{است- ناگهان حس کردم که من بهیچوجه از مکنونات قلب او خبر نداشتم}

_{و هیچ رابطه ای بین ما وجود ندارد.}

_{خواستم چیزی بگویم ولی ترسیدم گوش او ، گوشهای حساس او که}

_{باید بیک موسیقی دور آسمانی و ملایم عادت داشته باشد از صدای من}

_{متنفر بشود.}

_{بفکرم رسید که شاید گرسنه و یا تشنه اش باشد ، رفتم در پستوی اطاقم}

_{تا چیزی برایش پیدا کنم -اگر چه می دانستم که هیچ چیز در خانه به هم}

_{نمیرسد- اما مثل اینکه به من الهام شد، بالای رف یک بغلی شراب کهنه که}

_{از پدرم به من ارث رسیده بود داشتم-چهارپایه را گذاشتم- بغلی شراب را}

_{پایین آوردم- پاورچین پاورچین کنار تختخواب رفتم، دیدم مانند بچهء}

_{خسته و کوفته ای خوابیده بود. او کاملا خوابیده بود و مژه های بلندش}

_{مثل مخمل بهم رفته بود- سربغلی را باز کردم و یک پیاله شراب از لای}

_{دندان های کلید شده اش آهسته در دهن او ریختم.}

_{برای اولین بار در زندگیم احساس آرامش ناگهان تولید شد. چون دیدم}

_{این چشم ها بسته شده، مثل اینکه سلاتونی که مرا شکنجه می کرد و کابوسی}

_{که با چنگال آهنیش درون مرا می فشرد، کمی آرام گرفت. صندلی خودم}

_{را آوردم ، کنار تخت گذاشتم و بصورت او خیره شدم - چه صورت بچه-}

_{گانه، چه حالت غريبی! آیا ممکن بود که اين زن، اين دختر ، یا اين فرشتهء}

_{عذاب (چون نمی دانستم چه اسمی رویش بگذارم) آیا ممکن بود که این}

_{زندگی دوگانه را داشته باشد؟آنقدر آرام ، آنقدر بی تکلف؟}

_{حالا من می توانستم حرارت تنش را حس کنم و بوی نمناکی که از}

_{گیسوان سنگین سیاهش متصاعد می شد  ببوسم-نمیدانم چرا دست لرزان خودم}

_{را بلند کردم. چون دستم به اختیار خودم نبود و روی زلفش کشیدم - زلفی}

_{که همیشه روی شقیقه هایش چسبیده بود-بعد انگشتانم را در زلفش فرو بردم-}

_{موهای او سرد و نمناک بود-سرد، کاملا سرد. مثل اینکه چند روز}

_{میگذشت که مرده بود-من اشتباه نکرده بودم، او مرده بود.دستم را از}

_{توی پیش سینهء او برده روی پستان و قلبش گذاشتم - کمترین تپشی احساس}

_{نمی شد، آینه را آوردم جلو بینی او گرفتم، ولی کمترین اثر از زندگی در او}

_{وجود نداشت...}

_{خواستم با حرارت تن خودم او را گرم بکنم ، حرارت خود را باو بدهم}

_{و سردی مرگ را از او بگیرم شاید باین وسیله بتوانم روح خودم را در}

_{کالبد او بدمم-لباسم را کندم رفتم روی تختخواب پهلویش خوابیدم-مثل}

_{نر و مادهء مهر گیاه بهم چسبیده بودیم ، اصلا تن او مثل تن مادهء مهر گیاه}

_{بود که از نر خودش جدا کرده باشند و همان عشق سوزان مهر گیاه را}

_{داشت-دهنش گس و تلخ مزه ، طعم ته خیار را می داد- تمام تنش مثل}

_{تگرگ سرد شده بود. حس می کردم که خون در شریانم منجمد میشد و این}

_{سرما تا ته قلب نفوذ  می کرد- همهء کوششهای من بیهوده بود، از تخت}

_{پایین آمدم ، رختم را پوشیدم.نه، دروغ نبود، او اینجا در اطاق من ، در}

_{تختخواب من آمده تنش را بمن تسلیم کرد.تنش و روحش هر دو را بمن داد!}

_{تا زنده بود، تا زمانی که چشم هایش از زندگی سرشار بود، فقط یادگار}

_{چشمش مرا شکنجه می داد، ولی حالا بی حس و حرکت، سرد و با چشم های}

_{بسته شده آمده خودش را تسلیم من کرد- با چشمهای بسته!}

_{این همان کسی بود که تمام زندگی مرا زهرآلود کرده بود و یا اصلا}

_{زندگی من مستعد بود که زهر آلود بشود و من بجز زندگی زهرآلود}

_{زندگی دیگری را نمی توانستم داشته باشم-حالا اینجا در اطاقم تن و سایه اش}

_{را بمن داد-روح شکننده و موقت او که هیچ رابطه ای با دنیای زمینیان}

_{نداشت از میان لباس سیاه چین خورده اش آهسته بیرون آمد، از میان}

_{جسمی که او را شکنجه می کرد و در دنیای سایه های سرگردان رفت، گویا}

_{سایهء مرا هم با خودش برد. ولی تنش بی حس و حرکت آنجا افتاده بود-}

_{عضلات نرم و لمس او، رگ و پی و استخون هایش منتظر پوسیده شدن بودند}

_{و خوراک لذيذی برای کرم ها و موشهای  زیر زمین  تهیه شده بود- من}

_{در این اطاق فقیر پر از نکبت و مسکنت، در اطاقی که مثل گور بود، در میان}

_{تاریکی شب جاودانی که مرا فرا گرفته بود و به بدنهء ديوارها فرو رفته}

_{بود. بایستی  یک شب بلند تاريک سرد و بی انتها در جوار مرده بسر ببرم-}

_{با مردهء او- بنظرم آمد که تا دنیا دنیا است تا من بوده ام- یک مرده. یک مردهء}

_{رد و بی حس و حرکت در اطاق تاريک با من بوده است.}

_{در این لحظه افکارم منجمد شده بود، یک زندگی منحصر بفرد عجیب در}

_{من تولید شد.چون زندگیم مربوط بهمهء هستیهایی میشد که دور من بودند،}

_{بهمهء سایه هایی که در اطرافم میلرزیدند و وابستگی عمیق و جدایی ناپذير}

_{با دنیا و حرکت موجودات و طبیعت داشتم و بوسیلهء رشته های نامریی}

_{جریان اضطرابی بین من و همهء عناصر طبیعت برقرار شده بود - هیچگونه}

_{فکر و خیالی بنظرم غیر طبیعی نمی آمد- من قادر بودم بآسانی برموز}

_{نقاشی های قدیمی ، باسرار کتابهای مشکل فلسفه ، بحماقت ازلی اشکال و}

_{انواع پی ببرم. زیرا در این لحظه من در گردش زمین و افلاک، در نشو و}

_{نمای رستنیها و جنبش جانوران شرکت داشتم، گذشته و آینده ، دور و}

_{نزدیک با زندگی احساساتی من شریک و توام شده بود.}

_{در اينجور مواقع هر کس بیک عادت قوی زندگی خود ، به یک وسواس خود}

_{پناهنده می شود: عرق خور میرود مست می کند ، نویسنده می نویسد، حجار}

_{سنگ تراشی می کند و هرکدام دق دل و عقدهء خودشانرا بوسیلهء فرار در محرک}

_{قوی زندگی خود خالی میکنند و در این مواقع است که یکنفر هنرمند حقیقی}

_{می تواند از خودش شاهکاری بوجود بیاورد- ولی من ، من که بی ذوق و}

_{بیچاره بودم، یک نقاش روی جلد قلمدان چه می توانستم بکنم؟ با این تصاویر}

_{خشک و براق و بی روح که همه اش بیک شکل بود چه می توانستم بکشم که}

_{شاهکار بشود ؟ اما در تمام هستی خودم ذوق سرشار و حرارت مفرطی حس}

_{می کردم، یکجور ویر و شور مخصوصی بود ، می خواستم این چشمهایی که}

_{برای همیشه بسته شده بود روی کاغذ بکشم و برای خودم نگهدارم.}

_{این حس مرا وادار کرد که تصمیم خود را عملی بکنم، یعنی دست خودم}

_{نبود. آنهم وقتی که آدم با یک مرده محبوس است - همین فکر شادی}

_{مخصوصی در من تولید کرد.}

_{بالاخره چراغ را که دود می کرد خاموش کردم، دو شمعدان آوردم و بالای}

_{سر او روشن کردم - جلو نور لرزان شمع حالت صورتش آرامتر شد و در}

_{سایه روشن اطاق حالت مرموز و اثیری بخودش گرفت - کاغذ و لوازم}

_{کارم را برداشتم  آمدم کنار تخت او -چون دیگر این تخت مال او بود-}

_{می خواستم این شکلی که خیلی آهسته و خرده خرده محکوم به تجزیه و نیستی}

_{بود، این شکلی که ظاهرا بی حرکت و بیک حالت بود سر فارغ از رویش}

_{بکشم ، روی کاغذ خطوط اصلی آنرا ضبط کنم .-همان خطوطی که از این}

_{صورت در من موثر بود انتخاب بکنم.- نقاشی هرچند مختصر و ساده}

_{باشد ولی باید تاثیر بکند و روحی داشته باشد ، اما من که عادت به نقاشی}

_{چاپی روی جلد قلمدان کرده بودم حالا باید فکر خودم را بکار بیندازم و}

_{***************************}

_{زنده شده ، عشق من در کالبد او روح دمیده - اما از نزدیک بوی مرده،}

_{بوی مردهء تجزیه شده را حس می کردم - روی تنش کرم های کوچک در هم}

_{میلولیدند و دو مگس زنبور طلایی دور ا و جلو روشنایی شمع پرواز می-}

_{کردند- او کاملا مرده بود ولی چرا، چطور چشمهایش باز شد؟ نمیدانم.}

_{آیا در حالت رویا دیده بودم، آیا حقیقت داشت.}

_{نمیخواهم کسی این پرسش را از من بکند، ولی اصل کار صورت او-}

_{نه، چشمهایش بود و حالا این چشمها را داشتم ، روح چشمهایش را روی}

_{کاغذ داشتم و دیگر تنش بدرد  من نمی خورد، این تنی که محکوم به نیستی}

_{و طعمهء کرم ها و موشهای زیرزمین بود! حالا از این ببعد او در اختیار من}

_{بود، نه من دست نشاندهء او. هر دقیقه که  مایل بودم می توانستم چشم هایش}

_{را ببینم - نقاشی را با احتیاط  هر چه تمامتر بردم در قوطی حلبی خودم که}

_{جای دخلم بود گذاشتم و در پستوی اطاقم پنهان کردم.}

_{شب پاورچین پاورچین می رفت. گویا باندازهء کافی خستگی در کرده بود،}

_{صداهای دور دست خفیف بگوش می رسید ، شاید یک مرغ یا پرندهء رهگذری}

_{خواب میدید ، شاید گیاه ها میروییدند- در این وقت ستاره ای رنگ پریده}

_{پشت توده های ابر ناپدید می شدند. روی صورتم نفس ملایم صبح را حس}

_{کردم و در همین وقت بانگ خروس از دور بلند شد.}

_{آیا با مرده چه می توانستم بکنم؟ با مرده ای که تنش شروع به تجزیه شدن}

_{کرده بود! اول بخیالم رسید او را در اطاق خودم چال بکنم، بعد فکر ردم}

_{او را ببرم بیرون و در چاهی بیندازم ،در چاهی که دور آن گل های نیلوفر}

_{کبود روییده باشد-اما همهء این کارها برای این که کسی نبیند چقدر فکر، چقدر زحمت}

_{و تردستی لازم داشت! بعلاوه نمی خواستم که نگاه بیگانه به او بیفتد ، همهء}

_{اینکارها را می بایست به تنهایی و بدست خودم انجام بدهم-من بدرک،}

_{اصلا زندگی من بعد از او چه فایده ای داشت؟ اما او، هرگز، هرگز هیچ کس از}

_{مردمان معمولی ، هیچکس بغیر از من نمی بایستی که چشمش بمردهء او}

_{بیفتد- او آمده بود در اطاق من ، جسم سرد و سایه اش را تسلیم من کرده}

_{بود برای این که کس دیگری او را نبیند برای این که به نگاه بیگانه آلوده}

_{نشود - بالاخره فکری به ذهنم رسید: اگر تن او را تکه تکه می کردم و در}

_{چمدان کهنهء خودم می گذاشتم و با خود می بردم بیرون- دور ، خیلی دور}

_{از چشم مردم و آن را چال می کردم.}

_{این دفعه دیگر تردید نکردم ، کارد دسته استخوانی که در پستوی اطاقم}

_{داشتم آوردم و خیلی با دقت اول لباس سیاه نازکی که مثل تار عنکبوت}

_{او را در میان خودش محبوس کرده بود - تنها چیزیکه بدنش را پوشانده بود}

_{پاره کردم- مثل این بود که او قد کشیده بود چون بلندتر از معمول بنظرم}

_{جلوه کرد، بعد سرش را جدا کردم - چکه های خون لخته شدهء سرد از گلویش}

_{بیرون آمد ، بعد دست ها و پاهایش را بریدم و همهء تن او را با اعضایش مرتب}

_{در چمدان جا دادم و لباسش همان لباس سیاه را رویش کشیدم - در چمدان}

_{را قفل کردم و کلیدش را در جیبم گذاشتم  - همینکه فارغ شدم نفس راحتی}

_{کشیدم ، چمدان را برداشتم وزن کردم ، سنگین بود، هیچوقت آنقدر احساس}

_{خستگی در من پیدا نشده بود - نه هرگز نمی توانستم چمدان را بتنهایی}

_{با خودم ببرم.}

_{هوا دوباره ابر و باران خفیفی شروع شده بود. از اطاقم بیرون رفتم}

_{تا شاید کسی را پیدا کنم که چمدان را همراه من بیاورد-در آن حوالی}

_{دیاری دیده نمی شد. کمی دورتر درست دقت کردم از پشت هوای مه آلود}

_{پیرمردی  قوزی را دیدم که قوز کرده و زیر یک درخت سرو نشسته بود. صورتش را}

_{که با شال گردن پهنی پیچیده بود دیده نمی شد - آهسته نزدیک او رفتم}

_{هنوز چیزی نگفته بودم، پیرمرد خندهء دورگهء خشک و زننده ای کرد بطوریکه}

_{موهای تنم راست شد و گفت :}

_{«-اگه حمال خواستی من خودم حاضرم هان- یه کالسکهء نعش کش هم}

_{دارم - من هر روز مرده ها رو می برم شاعبدالعظیم خاک میسپرم ها ، من}

_{تابوت هم میسازم ، باندازهء هرکسی تابوت دارم بطوریکه مو نمیزنه، من}

_{خودم حاضرم ، همین الان!...}